απόδοση στα ελληνικά the grey cat
Κολωνία, 1925
[ΟΙ ΔΙΔΥΜΕΣ] (από τη νουβέλα της Τέσσα ντε Λόο)
Δεν έχεις το δικαίωμα. Είμαι εξάδελφός του. Δεν έχεις απολύτως κανένα δικαίωμα.
Είμαι κι εγώ της οικογένειας. Καλύτερα να έρθουν με μας.
Δεν θέλω να το κάνω θέμα, αλλά...
Θα έχουν ωραία πράγματα. Μουσική, μεγάλο σπίτι...
Εμείς δεν είμαστε καλοί, επειδή δεν ζούμε στη χλιδή, εννοείς;
Κοντά μας θα έχουν κάθε ευκαιρία.
Να 'σαι ειλικρινής. Δεν είπα ότι είμαστε καλύτεροι, αλλά πράγματι...
Μπορείς να πάρεις την άρρωστη. Μόνον αυτήν. Τελευταία μου προσφορά.
Ντροπή! Οι δίδυμες δεν πρέπει να χωριστούν.
Ησύχασε, Φέρντιναντ. Θα τα βρούμε.
Ωραίο δεν είναι, Γιέτ;
Γυρίζει με τον ήλιο.
Καλύτερο κι από ελβετικό σανατόριο.
Για σένα.
Η Λόττε θα είναι και πάλι γερή.
Η Λόττε θα έχει την καλύτερη φρονίδα στη νέα της πατρίδα.
Προχώρα.
- Πότε θα 'ρθει η Λόττε; - Όταν τελειώσεις.
Ξεκίνα από μπροστά.
Όχι όλο μαζί.
Η Λόττε δεν θα 'ρθει. Έχει φθίση. Πάρ' το απόφαση.
Δες, αυτή είναι η μαμά μου. Δεν ζει πια.
Όπως και η δική σου μαμά.
Τώρα εγώ είμαι η νέα σου μαμά.
Δώσε μου το μαντήλι.
Τις ξέρεις αυτές τις λέξεις, ναι; Μαντήλι; Μαμά;
Πες ''μαμά''. Είναι ολλανδική λέξη. Πες την.
Αγαπημένη Λόττε, πότε θα έρθεις;
- Τί γράφεις εκεί; - Ένα γράμμα.
- Σε ποιόν; - Στη Λόττε.
- Και πού θα το στείλεις; - Στην Ολλανδία.
Ξέρεις τη διεύθυνσή της;
Νομίζει πως ξέρουμε τη διεύθυνση.
Ούτε μεις έχουμε τη διεύθυνσή της.
Δεν θέλουν να την ξέρουμε. Φοβούνται μήπως πάμε να τους δούμε.
Οι ψηλομύτηδες!
Ίσως η Λόττε γράψει σε σένα.
Αν είναι ακόμα ζωντανή.
''Αγαπημένη Άννα.''
''Αύριο θα πάρω το τραίνο και θα 'ρθω σε σένα.''
''Αύριο θα είμαι και πάλι μαζί σου.''
Δεν φαντάζεσαι τι νοστιμιά σού έχω εδώ.
Ωραία. Γράφεις γράμμα στην αδελφή σου.
Αργότερα. Μετά το φαΐ.
Ντίναντ; Πρέπει να αποφασίσουμε τώρα.
Θα το στείλουμε;
Κι έπειτα;
Θα θελήσει να πάει εκεί μόλις καλυτερέψει.
Και τότε θα την κρατήσουν.
Δεν το αντέχω αυτό.
Είναι πρωτόγονοι, Γιέτγιε.
Ηλίθιοι χωριάτες.
Ηλίθιοι Καθολικοί αγρότες.
- Εκεί θέλεις να μεγαλώσει; - Όχι.
Πρέπει να ξεχάσει την Άννα.
Πίστεψέ με, Γιέτγιε.
Για το δικό της καλό.
Θα ξεχάσει την Άννα.
Γιατί δεν ήρθε γράμμα;
- Πιο δυνατά. - Όχι.
- Δεν πρόκειται να 'ρθει. - Γιατί όχι;
- Κάποτε θα σου πω. Συνέχισε. - Όχι.
Η Λόττε δεν σε θέλει. Γι' αυτήν είσαι χαζή και βρωμιάρα.
Κι έπειτα, είναι πεθαμένη.
Γλυκειά μου...
Τί σε έκανε να φωνάζεις την Άννα;
Θέλεις να σου πω για την Άννα;
Με καταλαβαίνεις πολύ καλά, έτσι; Πανέξυπνη μικρούλα μου.
Η Άννα ζει με τους απολίτιστους.
Είναι άνθρωποι χαζοί που δεν έχουν επιστολόχαρτα...
Γι' αυτό δεν ήρθε ποτέ γράμμα. Αλλά εσύ μη μου στεναχωριέσαι.
Η Άννα είναι ευτυχισμένη κοντά τους. Της αρέσει εκεί.
Με όλα εκείνα τα ζώα...
Η Άννα θέλει να είναι χαρούμενη και η Λόττε.
Η Άννα δεν θέλει κλαμένη την Λόττε.
Πρέπει να κοιμηθείς τώρα.
Όνειρα γλυκά.
Όνειρα γλυκά, Άννα.
- Τί είναι πάλι; Τί θες; - Θέλω να κάνω μπάνιο.
Τί τρέχει με τη μικρή;
Θέλω να κάνω μπάνιο.
Φέρνει γάλα;
Πουλάμε γάλα.
Γιατί δεν την βλέπω στο σχολείο;
Αλήθεια;
Δεν μου δίνει τέτοια εντύπωση. Το αντίθετο, έξυπνη μού φαίνεται.
Τί είναι αυτό;
''Με την βοήθεια της χάριτος, που έχει υπερφυσικό χαρακτήρα,''
''μας φωτίζει ο Θεός, ώστε να κατανοούμε και να ωθούμαστε''
''να αποφεύγουμε το Κακό και να πράττουμε το Καλό.''
- Θέλω να πάω σχολείο. - Εμπρός, έλα μαζί μου!
Τα χέρια μου, βλέπετε...
Δεν παίζω πιάνο πια.
- Και τα δύο χέρια; - Το δεξί μόνο. Βραχίονας και παλάμη.
Στην κουζίνα μου όλα τα έχω χαμηλά. Μα εκτός απ' αυτό...
Η κηπουρική ήταν το μεγάλο μου πάθος.
Τώρα έρχεται ο εγγονός μου να ξεχορταριάσει. Ας είναι.
Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.
Θα σας δω αύριο πάλι.
Τί έχεις;
Αθριτικά;
Και γω τό ίδιο. Ακριβώς το ίδιο.
- Το 'χουμε στην οικογένειά μας. - Ω, όχι στη δική μου.
Ναι, είναι οικογενειακό μας.
Είναι.
Σίγουρα.
Λόττχεν...
Άννα;
Γιατί κοιτιέσαι στον καθρέφτη;
Ο πατέρας σου ήταν φθισικός.
Κι η αδερφή σου.
Και η μητέρα σου πήγε από καρκίνο.
Αλλά εγώ ζω.
''Κύριε μας, ο εξοχότερος όλων,''
''τόσο ευγενής και μεγάθυμος...''
Η Λόττε μας έχει ήδη παρουσιαστεί δύο φορές στο ραδιόφωνο.
Με τη συνοδεία χορωδίας.
''...αποφασιστικός και δυναμικός...''
''...εκεί πέρα στα γαλάζια βάθη,''
''κάνεις να λάμπει κάθε αστέρι.''
''Κύριέ μας, στους ουρανούς...''
- Δεν λέει για σένα, ξέρεις. - Τραγούδα. Έλα, τραγούδα.
Τρίτο έτος στο Ωδείο.
Παίζω άθλια. Συνέχισε.
- Ο αγρότης που θα σε παντρευτεί... - Δεν υπάρχει περίπτωση.
- Όχι, λες; - Όχι.
Δεν παντρεύομαι αγρότη. Δεν θα γίνω γυναίκα αγρότη.
Και τί θα γίνεις δηλαδή;
Θέλω να πάω στο σχολείο. Μετά στο πανεπιστήμιο.
Πάνε στον σιδερά.
Έχουμε δουλειά.
Έχετε δουλειά; Και τί, εγώ θα πάω;
Έχεις ωραία φωνή.
Θα έρθεις στο Ωδείο;
Όχι, θα σπουδάσω Γερμανικά.
Κρίμα. Γιατί; Γιατί Γερμανικά;
Νομίζω πως είναι όμορφη γλώσσα.
Είσαι η κόρη του γαλατά;
Δεν μοιάζεις με τις άλλες αδελφές σου.
Κι όμως είναι αδελφές.
Εσύ είσαι πολύ πιο όμορφη.
- Είναι έτοιμος ο άξονας του κάρου μας; - Όχι ακόμα.
Τί κάνεις εκεί;
- Σαν να θέλει να παλέψει. - Θέλει.
Παλεύει για μας. Για όλους εμάς.
Ενάντια στην ανεργία, ενάντια στη φτώχεια.
Αυτός ο άντρας έχει σπουδαία σχέδια για μας.
Απίστευτο,
που αυτός ο Χίτλερ, ο λασπολόγος, έχει τέτοια επιτυχία.
Όλο η Γερμανία κι η Γερμανία...
Κάθε μέρα είναι στις εφημερίδες. Με αρρωσταίνει αυτό.
Ο Μπραμ μας μόλις επέστρεψε από την Γερμανία.
- Α, ναι; - Ναι.
Γεννημένος αφηγητής ο αδελφός μου.
Έπρεπε να μαθητεύσει στην Γερμανία για να γίνει σωστός κατασκευαστής βιολιών.
Και;
Έπειτα από δύο εβδομάδες επέστρεψε αποκαρδιωμένος.
Γιατί;
Α, δεν ξέρω...
Μπορώ να τον ακούω με τις ώρες.
- Έλα, πες μας. - Δεν είναι εύκολο να βρεις θέση εκεί.
Ως Εβραίος, εννοεί. Δεχόταν ψυχρολουσία, όπου κι αν απευθυνόταν.
Δεν είμαστε πια ευπρόσδεκτοι εκεί.
Α, μην δίνετε τόση σημασία σ' αυτούς τους Ναζί.
Ανήκουμε στην Πρώτη Τάξη, το ήξερες;
Οι αγρότες είναι η Πρώτη Τάξη.
Αν πετύχει, όλα θα είναι καλύτερα.
Τότε εσύ θα πάρεις εργάτη και γω θα πάω σχολείο.
- Ποιός σου έδωσε τη φυλλάδα; - Ο Μπερντ Μύλλερ. Αυτός μου τα 'πε.
Ο Μπερντ Μύλλερ είναι βλάκας.
Εμείς είμαστε Καθολικοί.
Ο Άντολφ Χίτλερ παλεύει για μας. Το λέει εκεί.
Θα πάρεις έναν εργάτη και θα πάω στο σχολείο.
- Μην τυχόν και σε πιάσω μ' αυτό το αγόρι. - Γιατί; Θέλω μόνο να πάω σχολείο.
Μην τολμήσεις να πλησιάσεις αυτόν τον μπάσταρδο, μ' ακούς;
Αυτό κάνουν, λοιπόν. Στρατολογούν τη νεολαία.
Ηλίθιοι. Πρόβατα. Ξεγέλασαν και σένα.
Ποτέ ξανά, μ' ακούς;
Αν σε πιάσω με το κωλόπαιδο...
Άσ' τους να λένε. Χοντροκέφαλοι χωριάτες...
Ο θείος σου είναι άσχετος.
Υπάκουοι Καθολικοί. Δεν ξέρουν τίποτ' άλλο.
Σαν τα ζώα που ζουν καιρό σε κλουβί. Ανοίγεις την πόρτα και μένουν μέσα.
Τί έχει κάνει για μας η Εκκλησία;
Θέλεις να περάσεις τη ζωή σου μέσ' στη βρώμα;
Εμείς θα τα κάνουμε αλλιώς.
Αν υπήρχαν πιο πολλές γυναίκες σαν εσένα, θα φτιάχναμε τη Νέα Γερμανία αμέσως.
- Λοιπόν, πώς σου φαίνεται; - Όμορφη.
Πήγα μαζί τους, Άννα.
Νέα Τάξη, και είμαι μέρος της.
- Πρέπει να μας ακολουθήσεις και συ. - Ναι.
Θέλεις να με κάνεις ευτυχισμένο;
- Και την Γερμανία; Και τον Αρχηγό μας; - Θέλω να πάω στο σχολείο.
Θα σου φτιάξω ένα σπίτι. Με δίριχτη στέγη και παραθυρόφυλλα.
Με βαυαρέζικη βεράντα. Και με πόρτα από μασίφ βαλανιδιά.
Πρέπει να φύγω. Δεν ξέρουν πού είμαι. Έρχεται καταιγίδα σε λίγο.
Χάινριχ, έλα δω.
Η Άννα τον φίλησε.
Θα το τολμούσες, αν ζούσε ο πατέρας σου;
Θα τολμούσες;
Θα το 'κανες, αν ο πατέρας σου ήταν ζωντανός; Έλα δω!
Απάντησέ μου.
Τί έπαθες;
Να χωρίζεις τα δίδυμα... Τί φοβερή ιδέα... Είναι έγκλημα.
Έγραψα ένα σωρό γράμματα.
Πεταγόμουν στον ύπνο μου...
''Άννα, πού είσαι; Άννα, γράψε μου. Άννα, Άννα, Άννα...''
Αλλά δεν απάντησε ποτέ.
Της μιλούσα νοερά.
Με θεωρούσαν ήσυχο παιδί, αλλά εγώ μιλούσα όλη μέρα.
Έτσι σας βλέπω και τις δύο.
Ποιά είναι η Άννα;
Γιατί δεν πας να την δεις;
Δεν μου έδωσε ποτέ κάποιο σημάδι ότι είναι ζωντανή.
Πάμε μαζί. Θα έρθω μαζί σου.
Ντάβιντ, δεν κάνει να μιλάς γι' αυτό.
- Δεν μιλάμε ποτέ γι' αυτό στο σπίτι. - Γιατί όχι;
Σου τα είπα. Τώρα ξέχασέ τα όλα.
Φτάνει πια. Θα σε στείλω μακρυά από δω.
ΣΧΟΛΗ ΟΙΚΙΑΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ''ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ''
Αυτό σου είπα να το κάνεις την Δευτέρα το πρωΐ.
Μόνον τα έξω.
- Το πάτωμα; - Θα το έκανα μετά.
Έλα εδώ, μικρή.
Έτσι ελέγχω εγώ τα πάντα.
Δεν θα υπάρχει σκόνη πουθενά. Ούτε βρωμιά.
Δεν θα σταματήσεις μέχρι να εξαφανίσεις όλη τη σκόνη.
Είναι αγώνας κανονικός. Η σκόνη δυναστεύει τη ζωή μας.
Μην ξεχάσεις το πορτραίτο του Φύρερ μας.
Δεν μπορώ να το βρω. Σούμαν.
Ψηλότερα, νομίζω.
Είναι ευγενικό αυτό που κάνεις;
Όχι, δεν είναι.
Τί είν' αυτό;
Είναι πολύ σκληρό.
Όλα αυτά τα γράμματα.
Η αδελφή μου.
Πώς μπορέσατε; Κάτι τόσο τρομερό.
Δεν ξέρεις για τι μιλάς.
Πού είναι τα δικά της γράμματα;
Ή μήπως τα πετάξατε;
- Όχι, καλή μου. Όχι... - Δώστε τα μου τότε.
Ποτέ δεν ήρθε γράμμα.
Γιατί όχι;
Ήξερε πού μένω;
Όλον αυτόν τον καιρό που περίμενε γράμμα μου;
Ποιός θα έκανε κάτι τέτοιο;
Γιατί; Εξηγήστε μου.
Σε σώσαμε από τους αγράμματους βαρβάρους.
Και γιατί δεν σώσατε εκείνην;
Εσύ ήσουν η άρρωστη. Αν πήγαινες να την δεις, θα σε κρατούσαν και σένα.
- Η ζωή σου δεν θα ήταν τόσο καλή. - Θα είχα όμως την αδελφή μου.
Και θα παρελαύνατε τώρα κι οι δυο σας πίσω από τον κ. Χίτλερ, ανεμίζοντας λάβαρα.
Μένει ακόμη εκεί; Με τους ''βαρβάρους'';
Γιατί;
Θα πάω να την βρω.
Δεν χρειάζεται να περνάς το ρεπό σου κλεισμένη στο δωμάτιό σου.
Δεν με πειράζει.
Έλα να μας κάνεις παρέα. Κάθησε.
Δεν θα καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια.
Κάθε νεαρή θα πρέπει να τελειοποιείται σ' αυτό.
Συνέχισε.
Κύριε Στολτζ;
- Θα μπορούσα να διαβάσω ένα βιβλίο; - Φυσικά. Τί θα προτιμούσες;
- ''Τα Πάθη του νεαρού Βέρθερου''. - Γκαίτε;
- Μα, είναι υπερβολικά δύσκολο. - Το έχεις διαβάσει;
- Όχι, αλλά... - Τότε, άσ' την να δοκιμάσει.
Σήμερα η κουλτούρα ανήκει σε όλους.
''Τομέας Υγιούς Κληρονομικότητος''. Να σας απασχολήσουμε για λίγο;
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, έχετε μία οικιακή βοηθό, την Άννα Μπάμπεργκ.
Μπορούμε να περάσουμε;
Τί την θέλετε την Άννα Μπάμπεργκ;
Όπως ξέρετε, η Άννα Μπάμπεργκ πάσχει από νοητική υστέρηση.
- Εμένα μου φαίνεται φυσιολογική. - Ναι, ναι. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο.
Αυτά τα έγγραφα δεν αφήνουν αμφιβολία.
Τί ζητάτε από αυτήν;
Ξέρετε ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να λύσει το πρόβλημα των καθυστερημένων;
Αποφασίσθηκε η στείρωση της Άννας Μπάμπεργκ.
Στείρωση;
Αυτά τα πράγματα κληρονομούνται, κυρία. Θα το ξέρετε σίγουρα.
Η Άννα Μπάμπεργκ καθυστερημένη;
Είναι γραμμένο εδώ, στην αναφορά για την κηδεμονία της.
''Η Άννα Μπάμπεργκ, θετή θυγατέρα των Χάινριχ και Μάρτα, έχει νοητική υστέρηση''
''και πολύ εύθραυστη υγεία για να φοιτήσει σε σχολείο.''
''Είναι τόσο αδύναμη...''
...ώστε πρέπει να παραμένει στο σπίτι, μακρυά από τις σχολικές τάξεις... κ.ο.κ.
Διαβάστε το μόνη σας.
Είχε πληρώσει γι' αυτό;
Η Άννα Μπάμπεργκ βρίσκεται ακριβώς μπροστά σας.
Είμαι η εύθραυστη, καθυστερημένη που ψάχνετε.
Γνωρίζω ανάγνωση και γραφή από την ηλικία των έξι ετών.
Ο θείος μου με κρατούσε στο σπίτι, για να δουλεύω γι' αυτόν δωρεάν.
Επέτρεπε στη σύζυγό του να με τρομοκρατεί και να με κακοποιεί. Και κανείς...
...μα κανείς, δεν ήρθε ποτέ να ελέγξει εάν όσα γράφονται εδώ είναι αληθινά.
Και τώρα μου λέτε ότι θα με στειρώσουν; Αρκετά ανέχτηκα! Έξω!
'Εξω!
Μην ανησυχείτε. Δεν σκοπεύω να σπάσω κι άλλο βάζο σας.
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημά σου;
Έχεις τα μυαλά πάνω από το κεφάλι σου.
- Καλή τύχη. - Υπηρέτρια είσαι και θα παραμείνεις.
''Αγαπημένη μου αδελφή,''
''αυτό είναι το πρώτο μου γράμμα, αλλά στην πραγματικότητα το εκατοστό.''
''Σου γράφω με την καρδιά μου να πάλλεται στη σκέψη''
''ότι θα βρεθούμε σύντομα. Επιτέλους, σε βρήκα!''
''Είσαι ζωντανή!'' -Λόττε-
''Τί έκπληξη! Αναρωτήθηκα εκατοντάδες φορές γιατί δεν μου έγραφες.''
''Μας εξαπάτησαν και τις δύο.''
''Το γράμμα σου έκανε 5 βδομάδες να έρθει.''
''Αγαπημένη Άννα, ξέρεις πού θα πας τελικά;''
''Θα σπουδάσω στη Γερμανία. Έχω λεφτά για το ταξίδι. Θα μου γράψεις;''
''Αγαπημένη μου Λόττε, το γράμμα σου έφτασε μετά από 8 βδομάδες.''
''Το άνοιξαν στον έλεγχο στα σύνορα.''
''Βρήκα δουλειά. Κοντά στην Κολωνία. Θα δουλεύω για μια κοντέσσα.''
''Ζούμε σε βίλλα με πισίνα. Το φαντάζεσαι;''
''Η κοντέσσα είναι ωραία γυναίκα.''
''Μυρίζει τόσο όμορφα, πούδρα και τσιγάρα.''
''Θα έρθεις σύντομα;''
Σου πήρα αυτό.
- Πρέπει να πάω στον Σταθμό. - Σήμερα; Αδύνατον.
- Μα, σας το είπα. Η αδελφή μου. - Όχι τώρα. Δεν μπορώ χωρίς εσένα.
- Είσαι η μόνη ψύχραιμη. - Μα, μου το υποσχεθήκατε.
Προσέξτε τον πολυέλαιο.
- Σας παρακαλώ... - Καλή μου...
Πώς θα πας στον Σταθμό; Γκύντερ!
Χέρμαν, ανάλαβε εσύ.
Αλλά μην αργήσεις. Βιάσου.
Με θυμάσαι;
Τα πάντα.
Τα φρύδια σου... Όλα.
Τα μάτια σου.
Τα μάτια του μπαμπά.
Το αυτοκίνητο ανήκει στην κοντέσσα.
Τα αυτοκίνητα όλων των άλλων έχουν επιταχθεί.
Όμορφο αμάξι.
Μπορείς να μείνεις μόνο μία νύχτα.
Δεν θα μπορούσα να σε βρω. Όλα άλλαξαν πάλι.
Πηγαίνουμε ανατολικά. Η κοντέσσα φοβάται.
Φοβάται πως οι Άγγλοι θα αρχίσουν να μας βομβαρδίζουν.
Να 'την. Η Σαρλότ φον Γκάρλιτς Ντουμπλώβ, κοντέσσα του Φαλκενώ.
Έχουν ένα παλιό κάστρο στον 'Ωντερ [=ποταμός]. Εκεί θα πάμε.
Ωραία γυναίκα δεν είναι;
Είναι καλά εδώ;
Πότε πρέπει να φύγεις;
Αύριο το πρωΐ.
Η κοντέσσα δεν μπορεί χωρίς εμένα.
- Αύριο... - Ναι. Κρίμα. Ο πόλεμος...
Πρέπει να πάω κάτω.
Κι εγώ;
Μπορώ να 'ρθω; Θα σε βοηθήσω.
Γιατί όχι; Θα δεις την αληθινή ζωή μιας υπηρέτριας.
Θα στέκεις σαν σανίδα. Ίσια σαν βέλος.
- Ευχαριστώ. - Είναι πολύ σφιχτό;
Εγώ τους το έμαθα.
Έλα.
- Γιατί είναι αυτοί εδώ; - Θα φύγουν. Καλεσμένοι του κόμη.
Χάννελε. Η αδελφή μου.
Η αδελφή μου, η Λόττε.
Δεν ξέρω πώς θα είναι εκεί, ούτε για πόσο θα μείνουμε.
Είναι τρέλλα, πρέπει να τα πάρουμε όλα μαζί μας.
Όλη η οικογένεια δειπνεί εδώ. Και το αντρόγυνο και τα παιδιά.
Οι αξιωματικοί...
...οι καλεσμένοι... Άσε με να σκεφτώ. Ποιός θα σερβίρει;
- Είχαμε τα ίδια ποτήρια. - Η Χάννελε κι εγώ. Και η Λόττε.
- Ο Χέρμαν θα σερβίρει το κρασί. - Είχαμε κρυστάλλινα;
Όχι, στην Ολλανδία. Στο σπίτι των γονιών μου.
Άννα, τα ασημικά. Δεν τα βρίσκω. Τα έχουν ήδη συσκευάσει;
Κυρία, από δω η αδελφή μου.
Όχι τώρα, χρυσό μου. Τα ασημικά. Έλα, σώσε με.
Πώς είναι στο πανεπιστήμιο;
Ω, ωραία.
Δεν μελετάω όμως όσο πρέπει.
Προτιμώ να τραγουδώ.
Έχω κάποιον που με συνοδεύει στο πιάνο.
Μπορώ να παίξω και γω, αλλά εκείνος είναι πολύ καλύτερός μου.
Παίζεις ακόμη πιάνο;
Είναι πολύ καλό παιδί.
Θέλεις να σου πω ένα μυστικό;
Θα αρραβωνιαστούμε.
Άννα, καλό μου. Τί θα γινόμουν χωρίς εσένα;
- Αρραβώνας; Σοβαρά; Πες μου γι' αυτό. - Πότε τελειώνεις;
Φταίει η σαμπάνια, ή πολλαπλασιάστηκαν οι υπηρέτριες;
''Ξεδιάντροπα οι Εβραίοι ζουν στη γη των πατέρων μας.''
''Στρατιώτες, σύντροφοι, στήστε τους Εβραίους στον τοίχο.''
''Όταν ο στρατιώτης ορμά στη μάχη το ηθικό του φτάνει στα ύψη.''
''Όταν το αίμα των Εβραίων στάζει από το μαχαίρι του, είναι ακόμα καλύτερα.''
''Πάμε να πολεμήσουμε,''
''πάμε να πολεμήσουμε''
''κατά της Αγγλίας, κατά της Αγγλίας.''
Η πρώτη απώλειά μας!
Ποτέ δεν κουράστηκα τόσο πολύ.
Θέλεις αλήθεια να μείνεις εδώ;
Γιατί;
Μπορείς να έρθεις στην Ολλανδία μαζί μου.
Εκεί δεν έχουμε πόλεμο.
Και είμαι σίγουρη πως η μητέρα μου θα χαρεί.
Να έρθω μαζί σου στη Ολλανδία;
Εγώ δεν έχω τίποτα για σένα.
Όλα αυτά;
Δεν χρειάζεται να τα διαβάσεις τώρα.
Χαζά παιδικά γράμματα.
Αν είχα πάρει όλα αυτά τα γράμματα...
Το θυμάσαι;
Της μαμάς...
Μπορείς να το κρατήσεις για λίγο.
Δυσκολευόταν στο κέντημα.
Τί κάνουν;
Γιατί το κάνουν;
Έχουν παλαβώσει.
Άννα, πρέπει να φύγεις. Μην μείνεις εδώ.
Έλα μαζί μου. Έλα μαζί μου στην Ολλανδία.
Σε παρακαλώ.
Γιατί όχι;
Δεν μπορώ να παρατήσω τώρα την κοντέσσα.
Ήταν τόσο καλή μαζί μου.
Δύο βδομάδες. Το πολύ τρεις. Μέχρι να τακτοποιηθούμε. Μετά θα έρθω.
Δυο βδομάδες...
Δεν καταλαβαίνω. Δεν θα έμενα εδώ ούτε μέρα παραπάνω.
Μέχρι να τακτοποιηθούμε. Μετά θα έρθω.
Γιατί δεν αποφασίζεις εσύ για τον εαυτό σου;
Σαράντα πέντε δωμάτια. Δεν θα ξέρει τι να κάνει.
Δεν πρόκειται γι' αυτήν, για τη ζωή σου πρόκειται.
Τρεις βδομάδες. Μετά θα έρθω. Το υπόσχομαι.
Θέλω να τους γνωρίσω όλους. Τις αδελφές σου. Τον μνηστήρα σου.
Θέλεις να σου τον δείξω;
- Τί συμβαίνει; - Τίποτα. Όμορφος είναι.
Πες μου, τί συμβαίνει;
Για μια στιγμή, μου φάνηκε πως είναι Εβραίος.
Δεσποινίς.
Αν θέλετε να σας πάμε στον Σταθμό, ελάτε τώρα.
Καλό ταξίδι.
Θα ξαναβρεθούμε σύντομα.
Γεια.
Γεια, Λόττε.
Γεια.
Όλοι εσένα περιμένουμε.
Λόττε, έλα. Σε παρακαλώ, Λόττε. Έλα.
Αυτό το ατέλειωτο κυνηγητό... Γέρασα πια.
Σταμάτα τότε. Δεν σου ζήτησα να τρέχεις από πίσω μου.
- Είμαι η αδελφή σου. Ζωντανή, υπάρχω. - Δεν σου ζήτησα τίποτα.
Σε έψαξα. Σου τηλεφώνησα.
Μου τηλεφώνησες;
Ναι, τηλεφώνησα και σε ζήτησα. Κι εκείνη δεν ήξερε ποιά είμαι.
- Η κόρη σου. - Μίλησες με την Έστερ;
Της είπα: είμαι η Άννα. Η Άννα, σκέτο. Τίποτα. Η Άννα Γκρόζαλι. Τίποτα. Η Άννα Μπάμπεργκ. Τίποτα.
- Θα με πέρασε για παλαβή. - Ενόχλησες την κόρη μου; Πώς τόλμησες;
Όλον αυτόν τον καιρό κάνεις σαν να μην υπάρχω.
Αλλά ζω. Θέλω να σου μιλήσω.
Γιατί δεν μ' αφήνεις ήσυχη; Έφυγες. Γιατί δεν έμεινες μακρυά;
Γιατί δεν τους λες για μένα;
Τί να πω στα παιδιά;
Ντρέπεσαι για μένα;
- Θα περπατάμε και θα μιλάμε. - Δεν θέλω να μιλήσω μαζί σου.
Τότε θα μιλάω εγώ.
Είχα χρόνο, πολύ χρόνο για να σκεφτώ, Λόττχεν.
Μην με λες Λόττχεν.
- Άσε με να μιλήσω, εντάξει; - Καλά. Πες ό,τι θες.
Θα περπατάμε και γω θα μιλάω.
Δεν ακούω τίποτα.
Θεέ μου, χοιροστάσιο!
Σαράντα πέντε δωμάτια.
Πρέπει να με βοηθήσεις.
Ο Αυτοκράτορας Γουλιέλμος κοιμήθηκε εδώ.
Υπάρχει ακόμη το άρωμά του.
Αποπνικτικό και ξινό.
Θα 'θελα να πάω στην Ολλανδία σε 2 βδομάδες, να δω την αδελφή μου. Μπορώ;
Όχι, φυσικά.
Τα δωμάτια. Δεν ξέρω πού είναι το κάθε τι. Τα λευκά είδη και όλα τα σχετικά.
Αλλά μετά θέλω να επισκεφθώ την αδελφή μου.
Χρυσό μου, αδύνατον. Πρέπει να ετοιμάσουμε τα κελλάρια για τους Πολωνούς.
- Ποιούς Πολωνούς; - Καταναγκαστική εργασία.
Θα αντικαταστήσουν τους εργάτες μας, που πάνε στο πολωνικό μέτωπο. Αστείο, έτσι;
Βλέπεις; Δεν γίνεται να λείψεις.
''Αγαπημένη μου Λόττε.''
''Θα μου πάρει λίγο περισσότερο χρόνο...''
''αλλά μετά...''
''Θα έρθω πράγματι να σε δω.''
Είναι αντισημίτρια.
Μην είσαι χαζή. Επειδή σκέφτηκε πως είμαι Εβραίος;
Ξέρεις, είμαι Εβραίος και δείχνω Εβραίος όσο τρεις Εβραίοι μαζί.
Φέρε την αδελφή σου εδώ.
Δεν έχω καμμιά δουλειά με την ανοησία της ''γερμανικότητας''.
Θα παρατήσω και τις σπουδές μου εκεί.
''Λόγω των συνθηκών, καλύτερα να μην έρθεις εδώ.''
''Η χώρα σου βρίσκεται σε πόλεμο. Καλύτερα να μην έρθεις.''
Φεύγουμε. Έρχεσαι;
Συνέβη κάτι στην αδελφή σου;
Δεν έχω αδελφή.
Θέλεις να χορέψεις;
Είσαι καλά;
Έλα, πιες.
Εσύ;
Ζεσταίνομαι, ζεσταίνομαι πολύ.
Κοκκίνησαν τα μάγουλά μου;
Θα μείνεις κι άλλο;
Γιατί το είπε αυτό; ''Καλύτερα όχι.'' Καλύτερα για ποιόν;
- Ποιός το είπε αυτό; - Η Λόττε.
- Πρώτα ήθελε να πάω, τώρα όχι. - Η Λόττε είναι η χοντρή κυρία;
- Η αδελφή μου. Στην Ολλανδία. Το γράμμα. - Α, η αδελφή σου.
- Γιατί ''όχι'' έτσι στα ξαφνικά; - Τί πράγμα εννοείς;
Τί έχω κάνει λάθος; Ήθελα μόνο να πάω να την δω.
Στην Ολλανδία;
- Είμαστε δίδυμες. - Ναι, δίδυμες.
Είχαμε τέτοια περίπτωση στην Τσεχοσλοβακία. Ένας αξιωματικός του πυροβολικού ήταν δίδυμος.
Δεν θα της απαντήσω. ''Καλύτερα όχι.'' Θα συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς αυτήν.
Σοβαρά;
Ήσουν στην Τσεχοσλοβακία;
Μοιάζετε οι δυο σας;
Η αδελφή μου ξέρει από μουσική. Είναι υπέροχη τραγουδίστρια. Τραγουδάει...
Δεν ξέρω τίνος τραγούδια. Την συνοδεύει στο πιάνο ο μνηστήρας της.
Εσύ τραγουδάς;
Ούτε εγώ.
Σπουδάζει στο πανεπιστήμιο. Γερμανικά. Η αδελφή μου.
Διδάσκει, επίσης. Μιλάει πολύ καλά γερμανικά. Καλύτερα από μένα. Είναι τόσο έξυπνη...
Με μια τέτοια ...μύτη.
Και τα μάτια της...
- Ο τρόπος που κοιτάζει κάποιες φορές... - Πώς κοιτάζει;
Ακριβώς όπως ο πατέρας μας.
Τότε δεν χρειάζεται να μιλάει καθόλου.
Καμμία από μας.
Μπορώ να τη δω να σκέφτεται και να κοιτάει. Γιατί το έκανε αυτό;
Είναι καθαρό.
Είναι Γερμανίδα κι η ίδια.
Τί όμορφο μαντήλι...
Πόσο ωραίο να έχεις τέτοιο μαντήλι πάνω σου...
- Ίσως με θεωρεί χαζή. - Χαζή; Εσένα;
Αδύνατον. Σε καμμία περίπτωση.
Σου έγινα φόρτωμα, κ. ''Ostmarker''. [=Αυστριακός, κατά τους Ναζί]
'Η να σε λέω ''Αυστριακό'', όπως πριν; Αλλά είστε μαζί μας τώρα.
Τώρα είναι βρώμικο.
Γιατί δεν ξαπλώνεις λιγάκι;
Αυστριακοί, σαν τους στρατιώτες που βλέπουμε τις οπερέτες, σωστά;
Με τα τριαντάφυλλα στα τουφέκια τους.
Είμαι κληρωτός.
Αν είχα επιλογή, θα ήθελα να βρίσκομαι στο σπίτι μου, στη Βιέννη.
Με ένα τριαντάφυλλο στο τουφέκι μου.
Τί άκουσα; Τί έχεις κάνει;
Δάνεισες την πρέσσα για τα παντζάρια στους Πολωνούς;
Αλλιώς θα 'πρεπε να το κάνουν με τα χέρια τους.
Χαζούλα, νομίζεις πως θα έκαναν το ίδιο για μας;
- Μας μισούν. - Εμείς όμως όχι.
Είναι υπάνθρωποι. Εμείς είμαστε οι Κυρίαρχη Φυλή.
Αφού είμαστε τέτοιοι, γιατί να μην τους τη δανείσουμε;
Καλά τότε. Κάνε όπως νομίζεις. ...Μπολσεβίκα!
Τί είναι;
Άκουσέ με προσεκτικά.
Ήθελα να σε δω.
Δεν επιτρέπεται να φύγω από το στρατόπεδο, έτσι πήδηξα από τον τοίχο.
- Είναι μυστικό. Μετακινούμαστε. - Για πού;
Δεν έχω χρόνο, πρέπει να γυρίσω. Αν με ανακαλύψουν...
Ήθελα μόνο να σε δω.
Πού σας πάνε;
Πρέπει να επιστρέψω. Ανακλήθηκαν όλες οι άδειες.
Φεύγουμε, Άννα. Καλή μου, Άννα.
Θα σου γράψω.
Θα με περιμένεις;
Πότε επιστρέφεις;
Γιατί ανακλήθηκαν οι άδειες έτσι ξαφνικά;
''Λαέ μου.''
''Παρότι τηρήσαμε αυστηρή ουδετερότητα κατά τους περασμένους μήνες,''
''η χώρα μας υπέστη επίθεση χθες τη νύχτα,''
''ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, από την Γερμανική Βέρμαχτ,''
''παρά τις υποσχέσεις που λάβαμε,''
''ότι δηλαδή η ουδετερότητά μας θα γινόταν σεβαστή.''
Ποιοί νομίζουν ότι είναι;
Αιμοδιψείς βάρβαροι.
Πάμε;
- Να κάνετε τί; - Ιστιοπλοΐα.
Σήμερα; Έχουμε πόλεμο!
Η εντολή είναι να παραμείνουμε στα σπίτια μας.
Εμείς θα πάμε πάντως.
Λόττε, περίμενε. Στάσου.
Είχαμε πει να μην βιαστούμε.
- Πρώτα θα παντρευτούμε. Έτσι είπαμε. - Δεν θέλω να περιμένω άλλο.
Σταμάτα. Γιατί δεν θέλεις να περιμένεις;
- Είσαι τρελλός! - Όχι, μιλάω πολύ σοβαρά.
- Αύριο μπορεί να είμαστε νεκροί. - Σοβαρέψου.
Δεν ξέρω. Χριστέ μου, ξέχνα το.
Ξέχνα τα όλα. Ξέχνα και μένα. Τί πειράζει;
- Τί έχεις πάθει; - Ούτε θα παντρευτούμε.
Μην είσαι χαζή.
Ορίστε.
Το διαλύω. Πάρε.
Μην το παίρνεις.
Το ίδιο μου κάνει.
- Επιστρέφουμε; - Όχι.
Σήκω, θέλω να φύγω.
- Φύγε, λοιπόν. - Έλα.
Πρόσεξε το σχοινί του ιστίου.
Ντάβιντ, έλα.
Όχι.
- Φεύγω. - Στο καλό.
- ''Στο καλό''; - Στο καλό.
Τί έγινε, χαζοκούνελο;
Γιατί δεν το διέλυσες εσύ;
Γιατί να το κάνω;
Επειδή είμαι Γερμανίδα.
Είμαι Γερμανίδα.
Ξέρεις πώς είναι.
Όλοι αυτοί οι πρόσφυγες...
Το πώς σκέφτονται οι Γερμανοί για τους Εβραίους...
Και τώρα είναι εδώ.
Έχουμε πόλεμο. Είμαι Γερμανίδα και θα με μισήσεις.
Για μένα είσαι η Λόττε. Το κορίτσι που αγαπώ τόσο πολύ.
Το κορίτσι που τραγουδάει τόσο όμορφα. Το κουνελάκι μου.
Η οποία είναι Γερμανίδα.
Και η οποία νομίζει ότι ξέρει ιστιοπλοΐα.
Είμαστε η Λόττε και ο Ντάβιντ.
Η πολιτική δεν έχει σχέση με μας.
Λόττε, μη!
Ήρθα για τον Μάρτιν Γκρόζαλι. Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του. Παίρνει άδεια σήμερα.
Η άδειά του ανακλήθηκε.
- Είναι τιμωρημένος. - Για ποιό πράγμα;
Καλά τα είχαν πάει, αλλά κάποια στιγμή έπρεπε να φωνάξουν ''Sieg Heil''.
Για τους νέους αξιωματικούς των SS δεν θα έπρεπε να είναι πρόβλημα.
Ο εκπαιδευτής όμως πίστεψε ότι δεν ακούστηκαν ενθουσιώδεις.
Αυτό είναι σοβαρό θέμα εδώ.
Καταλάβατε;
Δεν μπορούν να τον κρατήσουν μέσα.
Έχω δύο χρόνια να τον δω.
Αυτό δεν μετράει.
Επιστρέφουν στο μέτωπο απόψε.
Πολωνία, Ρωσσία. Μάχες και πάλι μάχες...
Δύο χρόνια έχει να πάρει άδεια. Πρέπει να την πάρει τώρα.
Ήταν ο μόνος λόγος που θέλησε να εκπαιδευτεί.
Νομίζετε πως το 'κανε για να γίνει αξιωματικός;
Δεκάρα δεν δίνει για τον πόλεμο.
Αυτό δεν θα μπορείς να το πετάξεις στο νερό.
Ντάβιντ, θέλω να γίνω Εβραία.
Ναι καλά...
Σοβαρά το λέω.
- Θέλω να αλλαξοπιστήσω. - Έχεις λωλαθεί.
Γιατί; Λόγω της κατάστασης;
Όχι, είναι μπελαλίδικο.
Χαζοκούνελο.
Η τσάντα μου! Ξέχασα την τσάντα μου.
- Πού; - Στο Καφέ.
Τα εισιτήρια του τραίνου, τα πάντα...
- Έχουμε 7 λεπτά. Δεν θα προλάβεις. - Εύκολο για μένα.
- Είμαι το χαζοκούνελό σου. - Και δεν ξεχνάς ποτέ.
Λυπάμαι...
Μπούχενβαλντ;
Μπούχενβαλντ, Μπούχενβαλντ...
Τί υπάρχει εκεί, στο Μπούχενβαλντ;
Στρατόπεδο εργασίας για νέους άνδρες.
''Είμαι πολύ καλά. Δουλεύουμε σκληρά.'' - Ντάβιντ-
Στην Γερμανία...
Ποιά η κατηγορία; Απηύθυναν εις βάρος του κατηγορία;
Όχι, όχι. Πιστεύουμε ότι οι Γερμανοί το έκαναν προς παραδειγματισμό.
Μετά την απεργία στο Άμστερνταμ.
''Προσέχετε, μην προκαλείτε προβλήματα!''
Δεν είναι τόσο άσχημα εκεί. Είναι γερός και αθλείται.
Μπορεί πάντως να κρατήσει μερικούς μήνες.
Παράξενο πώς τα φέρνει η τύχη. Αν δεν είχες ξεχάσει την τσάντα σου...
Να φτιάξω τσάι;
''Άννα, συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ, που δεν επικοινώνησα τόσον καιρό.''
''Είμαστε όλοι μέσα σε σύγχυση εδώ πέρα.''
''Σε σκέφτομαι όμως πολύ και σε χρειάζομαι.''
''Είμαι τρομοκρατημένη, Άννα. Βοήθησέ με.''
''Έστειλαν τον Ντάβιντ στο Μπούχενβαλντ. Το φταίξιμο είναι δικό μου.''
''Ξέρεις τί υπάρχει στο Μπούχενβαλντ;''
Πες μου.
Παντρευόμαστε, αν το θέλω. Και το θέλω.
Άννα! Καλή μου Άννα...
- Με θέλει στη Βιέννη. Έχει άδεια. - Πώς γίνεται να έχει άδεια τώρα;
''Κουράστηκα - Ρωσσία τεράστια - Οχτώ μέρες Στάλινγκραντ -''
''Επίσημη άδεια - Έλα Βιέννη - Παντρευόμαστε, αν θέλεις.'' -Μάρτιν-
Δεν καταλαβαίνω, αλλά θέλω! Ναι, θέλω!
Άννα, είσαι καλός άνθρωπος.
Άννα, περίμενε!
Από την Ολλανδία!
Από την αδελφή σου...
Μόνο για λίγους μήνες, φυσικά.
Μα και βέβαια. Νομίζω θα περάσουμε καλά.
Δεν συμφωνείς, Ντίναν;
Θα πληρώσουμε όλα τα έξοδα, δεν χρειάζεται να το πω.
Έχουμε χώρο τώρα που έφυγαν τα κορίτσια. Ένα σωρό μικρά δωμάτια.
- Μέχρι να βρούμε οριστική λύση. - Το δωμάτιο της Γιέτ...
Μπαμπά!
- Εντάξει; - Ω, δεν ήταν ξεκάθαρο;
Φυσικά και είναι εντάξει. Θα κάνουμε το καθήκον μας ως άνθρωποι.
Καλώς ήρθατε.
Ξέρω πώς ακριβώς αισθάνεστε.
Μου λείπουν τα κορίτσια μου, επίσης. Η φυσική τους παρουσία.
Εννοώ, χαίρομαι που καλοπαντρεύτηκαν
και η Γιέτ έκανε ήδη το δεύτερο παιδί της...
Τα πιάτα.
Όχι, όχι εκεί. Βάλτε τα στο καθιστικό.
Κάνουν έφοδο.
Πάω να δω.
Πώς μαγειρεύετε τον λαγό;
Τον μαρινάρουμε με λάδι και λίγο κονιάκ.
Το χωριό; Προς τα εκεί.
Χαρήκαμε που συναντήσαμε δικό μας άνθρωπο εδώ. Καλή τύχη και ευχαριστούμε.
Όλα εντάξει. Έφυγαν.
Δεν ήταν έφοδος.
Ήταν καλά παιδιά.
Παράξενο που μίλησα και πάλι Γερμανικά.
Από τον Ντάβιντ.
''Αν δεν πάρω το σκάφος μου σύντομα,''
''θα είναι πολύ αργά.'' -Ντάβιντ-
Ζητάει βοήθεια.
Άουσβιτς. Τώρα είναι στο Άουσβιτς.
Το γλυκό μου αγόρι... Θέλω να πάω κοντά του.
Για μία έστω φορά, αφήστε με μόνη
σ' αυτό το σπίτι!
Καλώς ήρθατε στο σπίτι σας, κύριε και κυρία Γκρόζαλι.
Πόνεσες;
Φριχτά.
Έκλαψες;
Είμαι άντρας.
Ο ήρωάς μου.
Μην ανησυχείς. Είμαι στις επικοινωνίες, δεν κινδυνεύουμε.
Τί υποτίθεται ότι είναι αυτό;
Τί είναι;
Πολτός;
Όλο και πιο νερουλό γίνεται.
Τόσο μόνο;
Δεν μπορώ να έχω κι άλλο;
Δεν πειράζει, τότε.
Αν δεν πω ''εμπρός'', σημαίνει: μην με διακόπτετε.
Πού τα βρήκες αυτά;
Έχω κουπόνια από την Αντίσταση. Θέλεις σάντουϊτς;
Ορίστε, πάρε ένα σάντουϊτς.
Τα κουπόνια... Πώς...
Θα σου φτιάξω σάντουϊτς με τυρί.
- Πόσο καιρό τα παίρνεις; - Το θέλεις ή όχι;
- Τα κουπόνια αυτά είναι για... - Τους ανθρώπους που κρύβονται, ξέρω.
Θα τα πάρουν την άλλη φορά. Έλα, πάρε.
Δώσ' τα μου. Τα κουπόνια. 'Ολα.
- Τώρα. - Κοίτα...
Αλλιώς θα πω σε όλους τι πραγματικά είσαι.
Αξιολύπητο, λαίμαργο ανθρωπάκι!
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημά σου;
Δεν έχεις τρόπους.
- Έχω νευρικότητα. Ελπίζω να τον αναγνωρίσω. - Και κείνος το ίδιο.
Είμαι σίγουρη πως θα μ' αναγνωρίσει.
Θα απολαύσω το κάθε λεπτό. Θέλει δεν θέλει.
Δεν θέλω να μείνω έγκυος, αλλά πώς να του γυρίσω την πλάτη;
Όχι, κορίτσι μου. Θα φύγεις με γεμάτη την κοιλιά σου.
Τα κορίτσια.
Λένε πως είμαστε στο τέλος.
Οι Ρώσσοι είναι στη δυτική Πρωσσία.
Ίσως δεν χρειαστεί να επιστρέψεις.
Τότε θα πάμε πίσω στη Βιέννη.
Μην κοιτάς.
Τώρα.
Βιάζομαι λίγο, αλλά δεν έχω και πολλά να κάνω στο σπίτι των γονιών σου.
Αυτό θέλω. Ένα μωρό.
Πρώτα ένα αγόρι, μετά ένα κορίτσι και μετά πάλι ένα αγόρι.
Ή δύο αγόρια. Θα παίζουν μαζί. Ένα κορίτσι είναι άχρηστο για ένα αγόρι.
Αν και είναι καλό για ένα κορίτσι να έχει έναν μεγάλο αδελφό.
Αλλά μπορεί να έρθει πρώτα το κορίτσι.
Τί θα ήθελες πρώτο, ένα αγόρι ή ένα κορίτσι;
Θα κάνω πολλά. Μεγάλη οικογένεια. Θα πηγαίνουμε βόλτες τις Κυριακές.
Θα έρχεσαι μαζί μας;
Θα ήθελα ένα κορίτσι πρώτα. Δεν ξέρω γιατί.
Τώρα ξέρω τι ακριβώς θέλω. Δίδυμα. Δύο κορίτσια.
Και θα είναι πάντα μαζί.
- Αέριο; - Ναι, αέριο.
Τί αρρωστημένη ιδέα είναι αυτή;
Το 'γραφε στην εφημερίδα. Δεν το 'βγαλα από το μυαλό μου.
Τί έλεγε η εφημερίδα;
Κάτι για λουτρά...
όπου οι αιχμάλωτοι πολέμου, έλεγε...
...οδηγούνται εκεί γυμνοί και τους σκοτώνουν με αέρια.
- Γυμνοί; - Και ότι από τους θαλάμους περνούσαν
στην αρχή 200 άνθρωποι και μετά χιλιάδες κάθε μέρα.
Δεν μπορεί να είναι αλήθεια!
Με λες ψεύτη;
Ήρθε η αλληλογραφία;
Έχουμε πολύ καιρό να πάρουμε γράμμα.
Ήρθε.
''Αγαπητή κυρία Γκρόζαλι,''
''έχω το καθήκον, ως Διοικητής του συζύγου σας,''
''να σας πληροφορήσω για τον ηρωϊκό θάνατό του.''
Στο Άιφελ. Από βομβαρδισμό.
Γλύτωσε από τους Ρώσσους, τους παρτιζάνους,
την δυσεντερία, όπως μου είπαν. Αλλά εκείνα τα μήλα...
Μήλα;
Λίγο πριν από το τέλος του πολέμου, ήταν με συναδέλφους σε ένα φορτηγό.
Σταμάτησαν δίπλα σε κάτι μηλιές.
Αυτός έμεινε στην καμπίνα. Από τα δέντρα οι άλλοι είδαν
το φορτηγό να ανατινάζεται
και να κόβεται σε κομμάτια.
Το βομβάρδισαν οι Αμερικανοί.
''Ο ηρωϊκός θάνατος του συζύγου σας.''
Τον μάζεψαν
και τον έθαψαν σε κείνο το χωριό.
Τουλάχιστον υπάρχει μνήμα.
Στο Άουσβιτς δεν υπάρχει.
Λόττε, έλα.
Μαζεύτηκαν όλοι. Έλα!
Θέλω να δω τους Καναδούς. Μην καθυστερούμε.
Λες ο Ντάβιντ να με θέλει ακόμα;
Δεν νομίζω ότι ο Ντάβιντ θα γυρίσει.
Νομίζω
πως και συ αυτό πιστεύεις.
Ξύπνησες;
Το κοριτσάκι μου.
Επίσημη αναφορά για τον Ντάβιντ.
Θέλεις να την διαβάσεις;
Αυτό που λέει...
Είναι αυτό που υποψιαζόμασταν.
Στο Άουσβιτς.
Αυτό που φοβόμασταν.
Αγαπούλα μου.
Μικρό μου κουνελάκι.
Χρειάζεστε βοήθεια, κυρία;
Κατάρα, μια βάρβαρη! Χάσου από δω!
Έχεις μωρό!
Δεν το ήξερα.
Είναι αγόρι ή κορίτσι;
Κορίτσι. Η Έστερ.
Γιατί δεν λες τίποτα;
Αυτήν τη γλώσσα
δεν την μιλάμε πια εδώ.
Όχι σ' αυτό το σπίτι.
Ούτε στη ζωή μου.
Ποτέ ξανά.
Μπορείς να καυγαδίσεις, να την καταραστείς, να την χτυπήσεις, δεν ξέρω...
Κάνε κάτι. Αυτό που κάνεις είναι τρομερό.
Πρέπει να της μιλήσεις.
Ξεπέρασέ το.
Δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτήν. Δεν ήταν όλοι Ναζί.
Μίλησέ της. Βρες τον τρόπο.
Είστε οικογένεια, Λόττε. Είναι η δίδυμη αδελφή σου, για τον Θεό!
Έλα.
Όλα κολλημένα μαζί.
Κόλλα, βούρτσα και πολύ καλό βερνίκι.
Για τον ήχο.
Ήρθα γι' αυτήν.
Είναι η μόνη που έχω.
Έξω!
Έξω από το σπίτι μου, Ναζίστρια!
Ναζί... Εσύ τον σκότωσες! Εσύ και κείνος ο άντρας...
Θέλεις μια πουτάνα των SS μέσα στο σπίτι σου;
Έξω!
Φύγε από τη ζωή μου. Δεν θέλω να σε ξαναδώ.
Δεν είσαι αδελφή μου πια.
Έτσι, λοιπόν.
Η δίδυμη αδελφή σου, σύζυγος ενός SS.
Και συ τώρα μιλάς Ολλανδικά.
Καλό, ε; Σκέφτηκα: Δεν θα αφήσω να μου συμβεί για δεύτερη φορά.
Πρέπει να επιστρέψουμε. Είναι αργά.
Δεν ξέραμε τι γινόταν στην Ολλανδία.
Και τι γινόταν με τους Εβραίους.
Τα μάθαμε πολύ αργότερα.
''Δεν ξέραμε.'' Έτσι, ε;
Δεν ξέραμε.
Πρέπει να επιστρέψουμε.
Αν είχα εγώ φυματίωση, οι ρόλοι θα ήταν ανεστραμμένοι.
Το ερώτημα είναι: Εγώ θα έκανα την ίδια επιλογή;
Φυσικά. Δεν θα ήξερες πιο πολλά. Σαν εμένα θα έκανες.
Ποτέ δεν θα παντρευόμουν αξιωματικό των SS.
Δεν ερωτεύτηκα αξιωματικό των SS.
Τον Μάρτιν ερωτεύτηκα, τον καλύτερο άντρα του κόσμου.
Δεν θα ερωτευόμουν ποτέ φονιά.
Ο Μάρτιν δεν ήταν φονιάς.
Μην είσαι αφελής. Εσύ η ίδια μού τα είπες.
Πολωνία, Ρωσσία. Οι SS εκεί συμμετείχαν στις εκκαθαρίσεις.
Μην μου λες ότι δεν σκότωσε κανέναν.
Φυσικά, αλλά ήταν υποχρεωμένος να το κάνει.
Ξέρω όμως ότι μισούσε τον πόλεμο. Ήταν καλός άνθρωπος.
Οι άντρες των SS ήταν φονιάδες πέραν πάσης αμφιβολίας.
Υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι. Το ίδιο ίσχυε και στα SS.
Έτσι όπως το θέτεις, μπορείς να κατανοήσεις κάθε δολοφόνο, αν τον μελετήσεις σε βάθος.
Αυτό, Άννα, είναι πολύ επικίνδυνο.
Πού στην ευχή είμαστε;
Ήμασταν και οι δύο θύματα των περιστάσεων.
Λυπάμαι, δεν θα συγκρίνω τη ζωή μου με τη δική σου.
Γιατί όχι; Η δική μου δυστυχία αξίζει λιγότερο από τη δική σου;
Που να πάρει, Λόττε. Αν εμείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε η μία την άλλη, τότε ποιός μπορεί;
- Πού οδηγείται ο κόσμος σήμερα; - Σκάσε, δεν θέλω ν' ακούσω.
Δεν θέλω να καταλάβω.
Αν σε συγχωρήσω, προδίδω τον Ντάβιντ.
Δεν έχεις να με συγχωρήσεις για τίποτα.
Δεν σου ζήτησα συγχώρεση. Δεν έκανα κάτι κακό.
Προσπαθούσα πάντα να κάνω το σωστό, κι εσύ μου φέρεσαι σαν να 'μαι τέρας.
Δεν σκότωσα εγώ τον Ντάβιντ!
Πάψε πια, Άννα!
Ζήσαμε σε διαφορετικούς κόσμους. Δεν θα συναντηθούν ποτέ.
Θα πάω από δω. Γύρνα πίσω. Θα κάνω άλλη διαδρομή.
Άννα, τί έχεις;
Τίποτα.
Θα γυρίσουμε πίσω μαζί.
Να 'ξερα μόνον πού βρισκόμαστε...
Κρατήσου.
Θα κατεβούμε σιγά-σιγά.
''Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής.''
Να 'μαστε.
Το δείπνο θα σερβιριστεί εδώ, έχω την εντύπωση.
Δεν σκότωσα εγώ τον Ντάβιντ.
Το ξέρω.
Αλλά με θεωρείς υπεύθυνη.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.
Το τελευταίο μας.
Νόστιμο.
Πλουσιοπάροχο γεύμα!
Έχεις παιδιά;
Όχι.
Δεν μπόρεσα να κάνω.
Το ξύλο που έφαγα από τον θείο Χάινριχ, βλέπεις...
Αργότερα δούλεψα στη ''Μέριμνα του Παιδιού''.
Εκεί δούλεψα την υπόλοιπη ζωή μου.
Μου άρεσε πάρα πολύ.
Μικρή μου Άννα...
Κρυώνω, κρυώνω πολύ...
Καταλαβαίνω.
Ήξερε ότι θα...
Ήθελε εγώ να...
Εγώ να...
Πριν αυτή...
Έτσι είναι.
Καταλαβαίνω.
Ποιά είναι αυτή η γυναίκα;
Η Άννα.
Η αδελφή μου.
Η δίδυμη αδελφή μου.